Dowcipy o Jasiu, także te szkolne
Jasio to najsłynniejszy bohater polskich dowcipów, sprytny chłopiec, który zawsze ma gotową odpowiedź. Najczęściej spotykamy go w szkole przy tablicy, ale zdarza mu się też rozmawiać z rodzicami, babcią i panią w sklepie. Czytaj, śmiej się i opowiadaj dalej, bo Jasio najlepiej brzmi na głos.
– Jasiu, podaj mi trzy przykłady zwierząt, które żyją w Afryce.
– Lew, słoń i… drugi lew.
– Jasiu, dlaczego spóźniłeś się na lekcję?
– Bo na dole był napis: „Szkoła, zwolnij”.
– Bo wczoraj wyłączyli światło.
– A dlaczego nie odrobiłeś go rano?
– Bo rano światło było, ale ja jeszcze spałem.
– Tato, czy to prawda, że w Polsce jest wolność słowa?
– Tak, synu.
– To dlaczego mama mówi, że mam się zamknąć?
– Bo wolność słowa nie dotyczy mamy w kuchni.
– Dzień dobry, poproszę pół kilo cukierków, ale nie tych kwaśnych.
– A jakie lubisz?
– Takie, co się nie kończą.
– Jasiu, co to jest wiosna?
– Wiosna to, proszę pani, pora roku, kiedy wszyscy się zakochują, a ja muszę sprzątać ogród.
– Jasiu, co to znaczy „monotonia”?
– To jest to, co czuję na pana lekcji o godzinie ósmej, proszę pana.
– Mamo, a po co jest ten rtęć w termometrze?
– Żeby mierzyć gorączkę.
– Czyli jak jest ponad czterdzieści, to można nie iść do szkoły?
– Dokładnie.
– To ja chyba podgrzeję termometr.
– Tato, a ty w młodości też byłeś taki grzeczny jak ja?
– Oczywiście.
– To skąd się wzięła ta legenda o lanie od dziadka?
– Zjedz zupę, bo urośniesz.
– Mamo, ale ja nie chcę być duży, bo wtedy sam muszę płacić rachunki.
– Jasiu, kim chcesz zostać jak dorośniesz?
– Taką osobą, która mówi innym, co mają robić.
– To znaczy kim?
– Mamą, proszę pani.
– Mój pies je zjadł.
– Przecież nie masz psa.
– Dlatego jest taki głodny.
– Pięćdziesiąt sześć.
– A osiem razy siedem?
– Sześćdziesiąt pięć.
– Dlaczego różnie?
– Bo pani sama mówi, że kolejność ma znaczenie.
– Poproszę dużą czekoladę.
– Dla kogo?
– Dla mamy, żeby przestała się na mnie złościć.
– A jeśli nie przestanie?
– To poproszę drugą, dla siebie.
– K-O-T.
– A „kotek”?
– K-O-T-E-K. Tylko trochę dłużej.
– Mój wujek, ma metr dziewięćdziesiąt pięć.
– To miło. A gdybyś miał sto złotych?
– To bym je schował, bo to już nie żarty.
– Tato, dostałem prawie szóstkę z zachowania!
– Naprawdę?
– Tak. Pani napisała, że miałem sześć uwag.
– Ośmiornica.
– A dziesięć?
– Ośmiornica z gipsem.
– Nie pyta się kobiety o wiek.
– To dlaczego w zeszłym roku mówiłaś, że siedemdziesiąt?
– Bo wtedy jeszcze mogłam.
– Bo jej kot zjadł rybkę.
– A co ty masz z tym wspólnego?
– Rybka była moja.
– Mamo, jak się nazywa ten kolega, który ciągle ode mnie ściąga?
– Który?
– Nie wiem, ale ma te same błędy co ja.
– Jak dostaniesz piątkę.
– To kup od razu, bo bez roweru nie dojadę do szkoły po tę piątkę.
– To taki moment, proszę pani, kiedy pani wybiera, kto będzie odpowiadał.
– Dlaczego?
– Bo świeci słońce i to nie jest dzień na złe oceny.
– To, że sam możesz zdecydować.
– To decyduję, że nie idę do szkoły.
– A to jest wola mamy.
– Zazwyczaj chodzę do szkoły, ale dziś wyjątkowo boli mnie głowa.
– Tak.
– To dlaczego pani ma tyle wiedzy, a tak mało siły, żeby oddać nam sprawdziany?
– Proszę pana, czy mogę tu usiąść?
– Nie, bo ja tu siedzę.
– Nie szkodzi, poczekam, aż pan wysiądzie.
– Tym, co zatrzymał Słońce i ruszył Ziemię.
– A gdyby jej nie ruszył?
– To nie bylibyśmy tak zmęczeni po lekcjach.
– Bo ty masz jeszcze dużo czasu do stracenia.
– Spadłem z drzewa.
– A po co wszedłeś na drzewo?
– Bo gonił mnie pies.
– To dlaczego masz też rozdartą koszulę?
– Bo pies też wszedł.
Najczęstsze pytania
Skąd się wziął Jasio w polskich dowcipach?
Jasio to typowy bohater anegdot szkolnych, który pojawia się w polskim humorze od dziesięcioleci. Jest sprytny, trochę przekorny i zawsze ma ripostę, dlatego tak łatwo go polubić.
Czy dowcipy o Jasiu są dla dzieci?
Tak, wersje na tej stronie są łagodne i bez wulgaryzmów, więc czytają je zarówno dzieci, jak i dorośli. Cały czas toczą się w szkole lub w domu.
Jak opowiadać dowcip o Jasiu?
Mów spokojnie i z lekkim uśmiechem. Odpowiedź Jasia powinna paść na końcu, bez zapowiedzi, wtedy puenta zadziała najlepiej.