Dowcipy szkolne o uczniach, ocenach i nauczycielach
Szkoła to niewyczerpane źródło śmiesznych historii, bo każdy z nas siedział kiedyś w ławce i wiedział, jak trudno wymyślić dobrą wymówkę. Znajdziesz tu dowcipy o sprawdzianach, ocenach, ściąganiu i nauczycielach, które rozbawią uczniów, rodziców, a nawet samych pedagogów. Wybierz ten, który pasuje do twojej klasy.
Tekstów na stronie: 35
Nauczyciel: – Kto mi powie, co to jest bohater?
Uczeń: – To ktoś, kto przyszedł na sprawdzian nieprzygotowany i się nie boi.
Uczeń: – To ktoś, kto przyszedł na sprawdzian nieprzygotowany i się nie boi.
– Proszę pani, czy można dostać karę za coś, czego się nie zrobiło?
– Oczywiście, że nie.
– To dobrze, bo nie odrobiłem zadania.
– Oczywiście, że nie.
– To dobrze, bo nie odrobiłem zadania.
Nauczycielka: – Dlaczego odpisujesz od kolegi?
– Bo nie chciałem, żeby ktoś pomyślał, że to ja wymyśliłem tę odpowiedź.
– Bo nie chciałem, żeby ktoś pomyślał, że to ja wymyśliłem tę odpowiedź.
Dyrektor wchodzi do klasy:
– Dlaczego jest taki hałas?
– Bo pan nauczyciel poszedł po kawę, a my uczymy się samodzielnie.
– Dlaczego jest taki hałas?
– Bo pan nauczyciel poszedł po kawę, a my uczymy się samodzielnie.
Mama pyta:
– Dlaczego jedynka z polskiego?
– Bo pani kazała napisać wypracowanie o największym marzeniu.
– No i?
– Napisałem, że marzę, żeby było mniej wypracowań.
– Dlaczego jedynka z polskiego?
– Bo pani kazała napisać wypracowanie o największym marzeniu.
– No i?
– Napisałem, że marzę, żeby było mniej wypracowań.
Nauczycielka: – Powiedz zdanie z przysłówkiem.
Uczeń: – Szybko biegnę do domu.
– A teraz z przymiotnikiem.
– Szybki biegnę do domu.
Uczeń: – Szybko biegnę do domu.
– A teraz z przymiotnikiem.
– Szybki biegnę do domu.
Nauczyciel matematyki rozdaje klasówki:
– Kowalski, osiem punktów. Nowak, siedem. Wiśniewski, trzy… Wiśniewski, jak to możliwe?
– Przysłano mi złą ściągę, proszę pana.
– Kowalski, osiem punktów. Nowak, siedem. Wiśniewski, trzy… Wiśniewski, jak to możliwe?
– Przysłano mi złą ściągę, proszę pana.
– Dlaczego spóźniłeś się na pierwszą lekcję?
– Bo śniła mi się szkoła i nie chciałem się budzić, żeby się nie dowiedzieć, co dalej.
– Bo śniła mi się szkoła i nie chciałem się budzić, żeby się nie dowiedzieć, co dalej.
Uczeń: – Mamo, wiesz, że dziś wygrałem w konkursie na najdłuższą wymówkę?
– Gratuluję! Jaką?
– Jeszcze jej nie dokończyłem, więc zobaczymy jutro.
– Gratuluję! Jaką?
– Jeszcze jej nie dokończyłem, więc zobaczymy jutro.
Nauczyciel historii:
– W którym roku odbyła się bitwa pod Grunwaldem?
– W tysiąc czterysta dziesiątym.
– A dokładniej?
– Nie byłem tam, więc nie mogę dokładniej.
– W którym roku odbyła się bitwa pod Grunwaldem?
– W tysiąc czterysta dziesiątym.
– A dokładniej?
– Nie byłem tam, więc nie mogę dokładniej.
– Proszę pani, czy mogę wyjść do toalety?
– Wyszedłeś już cztery razy.
– To dlatego, że wciąż tam wracam, żeby sprawdzić, czy to jeszcze działa.
– Wyszedłeś już cztery razy.
– To dlatego, że wciąż tam wracam, żeby sprawdzić, czy to jeszcze działa.
Uczeń pyta nauczyciela:
– Czy to prawda, że człowiek uczy się całe życie?
– Tak.
– To dlaczego nie mogę odpocząć choć jeden dzień?
– Czy to prawda, że człowiek uczy się całe życie?
– Tak.
– To dlaczego nie mogę odpocząć choć jeden dzień?
Nauczycielka: – Jasiu, jak się nazywa kolega, który siedzi obok ciebie?
– Nie wiem.
– Przecież siedzi tam od września!
– Ale ja przez cały ten czas pilnuję własnych spraw.
– Nie wiem.
– Przecież siedzi tam od września!
– Ale ja przez cały ten czas pilnuję własnych spraw.
– Co robi uczeń, kiedy nauczyciel mówi „ostatnie pytanie”?
– Wzdycha z ulgą, a potem słyszy kolejne dwa.
– Wzdycha z ulgą, a potem słyszy kolejne dwa.
Mama do syna:
– Co dostałeś ze sprawdzianu?
– Dwójkę.
– A kolega Piotrek?
– Piątkę.
– Widzisz, bierz z niego przykład.
– Biorę, mamo, dlatego ściągałem od niego.
– Co dostałeś ze sprawdzianu?
– Dwójkę.
– A kolega Piotrek?
– Piątkę.
– Widzisz, bierz z niego przykład.
– Biorę, mamo, dlatego ściągałem od niego.
Uczeń: – Pani profesor, czy da się dostać zero punktów?
– Nie, minimum to jeden punkt za imię.
– To ja poproszę ten punkt, bo imię napisałem bardzo starannie.
– Nie, minimum to jeden punkt za imię.
– To ja poproszę ten punkt, bo imię napisałem bardzo starannie.
Nauczyciel języka polskiego:
– Podaj przykład zdania złożonego.
– Poszedłem do szkoły, bo musiałem, ale wcale nie chciałem.
– Podaj przykład zdania złożonego.
– Poszedłem do szkoły, bo musiałem, ale wcale nie chciałem.
– Czy ktoś potrafi odpowiedzieć na pytanie?
Cisza.
– Czy ktoś w ogóle wie, o co chodzi?
Cisza.
– Czy ktoś jest w ogóle obecny?
– Jest, ale tylko ciałem.
Cisza.
– Czy ktoś w ogóle wie, o co chodzi?
Cisza.
– Czy ktoś jest w ogóle obecny?
– Jest, ale tylko ciałem.
Uczeń wchodzi do klasy ze spóźnieniem:
– Dzień dobry, proszę pani. Przepraszam, że przeszkadzam.
– Nie szkodzi, my się już przyzwyczailiśmy.
– Dzień dobry, proszę pani. Przepraszam, że przeszkadzam.
– Nie szkodzi, my się już przyzwyczailiśmy.
Nauczycielka: – Wymień mi pięć pór roku.
Uczeń: – Wiosna, lato, jesień, zima i… sesja!
Uczeń: – Wiosna, lato, jesień, zima i… sesja!
Syn mówi do ojca:
– Tato, pomożesz mi z zadaniem z matematyki?
– Chętnie. Ile to jest, trzy razy siedem?
– Dwadzieścia jeden.
– No widzisz, sam sobie świetnie radzisz.
– Tato, pomożesz mi z zadaniem z matematyki?
– Chętnie. Ile to jest, trzy razy siedem?
– Dwadzieścia jeden.
– No widzisz, sam sobie świetnie radzisz.
Nauczyciel: – Kowalski, gdybyś miał dwa jabłka i dał jedno koledze, ile by ci zostało?
– Dwa, proszę pana.
– Dlaczego?
– Bo wolę dwa jabłka niż kolegę.
– Dwa, proszę pana.
– Dlaczego?
– Bo wolę dwa jabłka niż kolegę.
Nauczycielka: – Piotrek, dlaczego ciągle patrzysz przez okno?
– Bo tam jest ciekawsza lekcja, proszę pani.
– Bo tam jest ciekawsza lekcja, proszę pani.
– Co dostałeś za pracę domową?
– Czwórkę.
– A co było w zadaniu?
– Nie wiem.
– To znaczy, że pani też nie wie.
– Czwórkę.
– A co było w zadaniu?
– Nie wiem.
– To znaczy, że pani też nie wie.
Nauczyciel: – Maćku, dlaczego rozmawiasz z kolegą na lekcji?
– Pytałem, która godzina, proszę pana.
– I co usłyszałeś?
– Że jeszcze dwadzieścia minut do dzwonka.
– Pytałem, która godzina, proszę pana.
– I co usłyszałeś?
– Że jeszcze dwadzieścia minut do dzwonka.
– Co dzisiaj było w szkole?
– Nic.
– Naprawdę nic?
– No, pani wzywa cię jutro, ale to nic takiego.
– Nic.
– Naprawdę nic?
– No, pani wzywa cię jutro, ale to nic takiego.
Nauczycielka: – Dlaczego zawsze siadasz w ostatniej ławce?
– Bo stąd najlepiej widać całą klasę, a mnie nikt nie widzi.
– Bo stąd najlepiej widać całą klasę, a mnie nikt nie widzi.
Uczeń: – Proszę pana, czy ten test jest obowiązkowy?
– Tak.
– A jutro będzie taki sam?
– Tak.
– To zrobię go jutro, bo będę już znał pytania.
– Tak.
– A jutro będzie taki sam?
– Tak.
– To zrobię go jutro, bo będę już znał pytania.
Nauczyciel: – Kto jest największym wrogiem ucznia?
Uczeń: – Poniedziałek, proszę pana, ale wtorek też nie jest lepszy.
Uczeń: – Poniedziałek, proszę pana, ale wtorek też nie jest lepszy.
Dyrektor ogłasza:
– Od jutra lekcje zaczynają się godzinę później.
Klasa wiwatuje.
– Ale kończą się też godzinę później.
– Od jutra lekcje zaczynają się godzinę później.
Klasa wiwatuje.
– Ale kończą się też godzinę później.
Nauczyciel: – Jak się czujesz przed sprawdzianem?
Uczeń: – Jak komputer przed aktualizacją, proszę pana. Wiem, że zaraz coś się zepsuje.
Uczeń: – Jak komputer przed aktualizacją, proszę pana. Wiem, że zaraz coś się zepsuje.
Nauczycielka: – Wymieńcie coś, co jest jednocześnie ciężkie i lekkie.
Bartek: – Plecak, proszę pani. Lekki rano, ciężki po lekcjach, pusty tylko w piątek.
Bartek: – Plecak, proszę pani. Lekki rano, ciężki po lekcjach, pusty tylko w piątek.
Nauczyciel: – Kowalski, masz identyczne błędy jak Nowak.
– To dowód, proszę pana, że obaj uczyliśmy się z tej samej książki.
– To dowód, proszę pana, że obaj uczyliśmy się z tej samej książki.
Najczęstsze pytania
Czy dowcipy szkolne można opowiadać na lekcji?
Oczywiście, o ile nauczyciel ma poczucie humoru. Dobrze dobrany żart na przerwie lub na wycieczce klasowej potrafi rozładować napięcie przed sprawdzianem.
Jakie tematy są najczęstsze w dowcipach szkolnych?
Najczęściej to wymówki, oceny, ściąganie, zadania domowe i niezapomniane odpowiedzi przy tablicy. Każdy uczeń zna te sytuacje z własnego doświadczenia.
Czy te dowcipy są odpowiednie dla dzieci?
Tak, nie ma tu wulgaryzmów ani obraźliwych treści. Dowcipy są lekkie i nadają się do czytania w klasie, w domu i w pracy nauczycieli.
Zobacz także
Dowcipy i kawały, które naprawdę rozśmieszają50 tekstówDowcipy dla dzieci, które rozbawią całą rodzinę35 tekstówDowcipy o Chucku Norrisie, których nie da się pobić35 tekstówDowcipy o Jasiu, także te szkolne35 tekstówDowcipy o blondynkach, z przymrużeniem oka35 tekstówDowcipy o lekarzach i pacjentach35 tekstówDowcipy o teściowej, które rozbawią całą rodzinę35 tekstówKrótkie dowcipy na każdą okazję35 tekstów